Dodge Challenger

Dodge Challenger to samochód osobowy produkowany od 1970 roku przez amerykańskiego Chryslera. Został zaprojektowany jako konkurent dla Forda Mustanga i Chevroleta Camaro. Pierwsza generacja Challengera produkowana była w latach 1970-74 dzieląc większość elementów z Plymouthem Barracuda. Samochód miał cztery wersje – Six, V8, T/A i R/T. Challenger występował jako dwudrzwiowy kabriolet albo coupe z silnikami o mocy od 198 do 440 KM, z manualną lub automatyczną skrzynią biegów. Dodge powrócił do marki Challenger w latach 1978-83, kiedy na amerykańskim rynku zaczął sprzedawać pod tą nazwą Mitsubishi Galanta Lambda. Samochód miał dwudrzwiowe nadwozie coupe, silniki benzynowe i manualną lub automatyczną skrzynię biegów.

Od 2008 roku produkowana jest trzecia generacja Dodge’a Challengera z nadwoziem „Pony car”. Samochód powstał na płycie Mercedesa, wykorzystuje też sporo części wykorzystywanych w autach niemieckiej marki. Dodge Challenger z rocznika 2008 jest napędzany silnikiem o mocy 431 KM (V8 6,1), auto ma pięciobiegową skrzynię automatyczną. Miał oznaczenie SRT8. W 2009 roku na rynku pojawiły się cztery wersje Challengera – SE, SRT8, R/T i SXT. SRT8 praktycznie się nie zmienił. Opcje SE i SXT mają silnik o mocy 253 KM (V6 3,5), a R/T o mocy 375 KM lub 380 KM (V8 5,7). Wersje oferowane są z pięciobiegową automatyczną lub sześciobiegową manualną skrzynią biegów. Niewiele zmieniło się w modelach na 2010 rok, a od 2011 w gamie silników Dodge’a Challengera są trzy motory o mocy 309, 384 i 477 KM. W 2015 roku na rynek została wypuszczona wersja specjalna – Helicat – z silnikiem o mocy 707 KM. Jeśli kierowca użyje czarnego kluczyka, wtedy moc ograniczona jest do 500 KM. Jeśli skorzysta z czerwonego – nie ma ograniczeń, a Dodge Challenger osiąga wtedy prędkość maksymalną 320 km/h, a do setki rozpędza się w 3,7 sekundy.